Receptory adrenergiczne zapobiegają dezadaptacyjnej reakcji serca na przeciążenie ciśnieniowe czesc 4

Całkowity RNA wyekstrahowany z 3 serc w każdej grupie 4 tygodnie po TAC lub pozorowanej operacji został użyty w teście ochrony rybonukleazy pod względem ANF, a. MyHC,. MyHC, SERCA, SkAct i 18S RNA. (B) Wartości PhosphorImager dla poziomów mRNA w A, normalizują do 18S. Apoptoza w sercu po TAC. Testowaliśmy apoptozę po TAC, ponieważ śmierć komórek przez apoptozę okazała się czynnikiem sprawczym w kardiomiopatii (29, 30). Najpierw użyliśmy testu TUNEL, który daje około 100% znakowanie jądrowe w pozytywnych kontrolach traktowanych DNazą (31). W sercach WT 2 tygodnie po TAC, komórki apoptotyczne zidentyfikowane przez TUNEL były zwiększone o 583% w porównaniu do serc od myszy pozornie operowanych (P <0,05, Figura 5, A i B oraz Tabela 1). W sercach ABKO po TAC, komórki apoptotyczne były dalej zwiększone o 1,638% w porównaniu do serc od myszy pozorowanych (P <0,05) i 374% w porównaniu do serc od myszy WT-TAC (P <0,05). Serca myszy pozornie oburęczonych obu genotypów miały taką samą liczbę komórek apoptotycznych (Figura 5B). Ryc. 5Apoptoza w sercu. (A) Serca w 2 tygodnie po TAC lub pozornej operacji analizowano przez barwienie TUNEL. Jądra TUNEL-dodatnie w sercach TAC są zabarwione na różowo (strzałki); błony są zielone (aglutynina pszenicy sprzężonej z FITC), a jądra są niebieskie (Hoechst 33342). Powiększenie, × 400. (B) Barwienie TUNEL oznaczono ilościowo w 3000 jąder od 10 lub więcej losowo wybranych pól na serce. Liczby serc są wskazane, a dopasowane obszary z LV, IVS i RV zostały pobrane w każdym sercu. (C) Phospho-PKC. badano tydzień po TAC lub pozorowanej operacji metodą Western blot na ekstraktach z 3 serc w grupie. Przeciwciało przeciwko całemu PKC. dał ten sam wzór, ale tło było wyższe (dane nie pokazane). Pełnej długości i przecięte PKC. są wskazane. Po drugie, testowaliśmy pod kątem rozszczepienia PKCa, celu dla aktywowanych kaspaz w apoptozie. TAC przez tydzień zwiększał poziomy białka pełnej długości fosfo-PKC. w mięśniu sercowym ABKO i WT o 257% i 240% w porównaniu z odpowiednimi shamsami (P <0,05, Figura 5C i Tabela 1). Inni widzą również wzrost fosfo-PKC. poziomy po przeciążeniu ciśnieniowym (32). Rozszczepiony fosfo-PKCa, przypuszczalnie odzwierciedlający aktywację kaspazy, był nieco wyższy w sercach od pozorowanych myszy ABKO (176% w porównaniu z WT, P <0,05). Po TAC, pocięte PKC. zwiększone zarówno w sercach WT, jak i ABKO (290% i 236% w porównaniu do ich pozorowanych, P <0,05), a poziom rozszczepionego PKC. był wyższy w ABKO (144% versus WT TAC, P <0,05, Figura 5C i Tabela 1). Jak zaobserwowali inni (33), widzieliśmy rozszczepienie PKC. w kardiomiopatii ABKO (figura 5C), ale bez rozszczepienia PARP (nie pokazano). Podsumowując, serce ABKO miało zwiększoną apoptozę po TAC według kryteriów histologicznych i biochemicznych. Apoptoza w hodowanych miocytach. Aby sprawdzić, czy miocyty ABKO są bardziej wrażliwe na bodźce apoptotyczne, które zwykle rosną wraz z przeciążeniem ciśnieniowym, co może tłumaczyć zwiększoną apoptozę w sercach ABKO po TAC, i aby mieć pewność, że apoptoza obejmuje miocyty (Figura 5), zmierzono apoptozę w miocytach sercowych izolowanych z serca nie podlegają TAC. Traktowaliśmy hodowane miocyty przez 2 godziny z reaktywnymi formami tlenu (H2O2) i p-adrenergicznymi katecholaminami, z których oba są zwiększone w przeroście i niewydolności serca (34. 37) i badano wybarwianie aneksyny V jako wczesny marker apoptozy. W hodowlach WT, aneksyny V dodatnie miocyty miały tendencję do wzrostu z H2O2, norepinefryny (NE) i izoproterenolu (ISO, od 114% do 145% w porównaniu do nośnika, P = NS, Figura 6, A i B). W miocytach ABKO apoptoza była taka sama jak w WT z podłożem, ale wzrosła znacznie więcej niż w WT ze wszystkimi apoptotycznymi bodźcami (207% do 249% w porównaniu do podłoża, P <0,05; 157% do 197% w porównaniu z WT z tym samym bodźcem, P <0,05; Figura 6). Podsumowując, miocyty ABKO były bardziej wrażliwe niż mi komórki WT na bodźce apoptotyczne, które zwiększają się po przeciążeniu ciśnieniowym. Figura 6Apoptoza w hodowanych miocytach. (A) Myocyty hodowanych myszy dorosłych z serc WT i ABKO bez wcześniejszego TAC traktowano przez 2 godziny 200 nM NE lub podłożem i wizualizowano za pomocą mikroskopii fazowej lub fluorescencyjnej w celu wybrania aneksyny V, markera apoptozy. Powiększenie, × 100. Uwaga dla miocytów ABKO, całkowity mniejszy rozmiar miocytów w zależności od kontrastu fazowego i zwiększone barwienie aneksyną V po NE. (B) Myocemy aneksyny Vp pozytywne oznaczono ilościowo jako procent wszystkich miocytów po traktowaniu przez 2 godziny 10. M H2O2, 1. M ISO lub 200 nM NE. Wartości pochodzą z 2 (H2O2) lub 3 (ISO, NE) eksperymentów z miocytami z różnych serc. P-SAR w sercu i miocytach [patrz też: pęknięcie pierścienia włóknistego, przychodnia władysławowo, hydrominum skutki uboczne ] [więcej w: operacja ścięgna achillesa, piramida żywieniowa dla dzieci, uzależnienie od leków przeciwbólowych ]