System FGF odgrywa kluczową rolę w regulowaniu integralności naczyń ad 7

Co więcej, adhezja komórek śródbłonka do komórek mięśni gładkich, sądzona częściowo za pośrednictwem N-kadheryny, nie została zahamowana przez hamowanie FGF in vitro. Na koniec, podział podśródbłonkowy N-kadheryny pozostał niezmieniony w układzie naczyniowym eksponowanym na adenowirus sFGFR1IIIc (Suplementowa Figura 2B). Wiązanie VE-kadheryna / p120-katenina odgrywa ważną rolę w utrzymywaniu VE-kadheryny w kontaktach z komórkami i utrzymaniu integralności naczyniowej (27). Traktowanie FGF1 skutkowało zwiększeniem asocjacji VE-kadheryna / p120-katenina, co wykazano przez immunoprecypitację kadheryną VE, a następnie Western blotting z przeciwciałem anty-p120-katenina (Figura 9C). Przeciwnie, ekspresja konstruktu FGFR1DN doprowadziła do wyraźnego zmniejszenia asocjacji VE-kadheryna / p120-katenina, podczas gdy asocjacja VE-kadheryna / P-katenina nie została zakłócona (Figura 9D). Podobny wynik zaobserwowano po traktowaniu BAEC za pomocą inhibitora fosfataz tyrozynowych, nadtlenadynianu (PV) (Figura 9D). Tak więc na stabilność VE-kadheryny, na którą pośredniczy tworzenie kompleksu VE-kadheryna-p120-katenina, wpływa blokowanie sygnalizacji FGF. Dyskusja Stosując bezpłatne podejścia do wyłączania sygnalizacji śródbłonka FGF w różnych warunkach fizjologicznych i różnych łożyskach naczyniowych, obserwowaliśmy rozpuszczanie kompleksu VE-kadheryna / p120-katenina i utratę adherenów śródbłonkowych i ścisłych połączeń in vitro i w naczyniach krwionośnych in vivo. To z kolei doprowadziło do zwiększonej przepuszczalności i krwotoku tkankowego z powodu utraty integralności naczyniowej. Tak więc wydaje się, że ciągła sygnalizacja FGF odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu integralności naczyń i regulacji podstawowej przepuszczalności. Co więcej, nasze badanie pokazuje, że utrzymanie integralności naczyniowej jest procesem dynamicznym, wymagającym aktywnych zdarzeń sygnalizacyjnych. Chociaż FGFR są niezbędne do normalnego rozwoju, to rola systemu FGF / FGFR w dojrzałym unaczynieniu nie była badana z powodu wczesnej letalności u myszy z knock-outem Fgfr1 i Fgfr2 (11) oraz dużej nadmiarowości w rodzinie FGF (5). Aby pokonać te przeszkody, zastosowaliśmy 3 pułapki FGF, które skutecznie inaktywują szeroki zakres (FGFR1IIIc-Fc i FGFR3IIIc) lub ograniczony (FGFR3IIIb-Fc) członków rodziny FGF. Oprócz zapewniania alternatywy dla zależnej od FGFR1DN inaktywacji sygnalizacji FGF, pułapki umożliwiają różnicowanie wkładu z różnych FGF do sygnalizacji śródbłonkowej. Zarówno FGFR1DN, jak i sFGFR1IIIc wywoływały podobne ciężkie działania, w tym utratę kontaktu komórek śródbłonkowych i wyraźny wzrost przepuszczalności. Efekty były znacznie mniej wyraźne w przypadku pułapki FGFR3IIIb, co sugeruje, że FGF1, -9 i -20 same w sobie nie są krytyczne dla utrzymującej się konserwacji układu naczyniowego lub że mogą być kompensowane przez innych członków rodziny FGF. Jest to zgodne z łagodnym fenotypem obserwowanym w Fgf1. /. / Fgf2. /. podwójne nokauty (28). Fokus FGF9 prowadzi do odwrócenia płci i słabego rozwoju miąższu płucnego, ale nie ma wad naczyniowych (29, 30), natomiast nie odnotowano nokautu FGF20. Ponieważ efekty indukowane przez sFGFR3IIIc są podobne do obserwowanych dla sFGFR1IIIc, jest prawdopodobne, że ligandy FGF, które wiążą obie izoformy, tj. FGF2, -4 i -8, są bliższymi kandydatami do tego zachowania utrzymania integralności naczyń. Co ciekawe, Fgf4. /. lub Fgf8. /. myszy są śmiertelnie zarodkowe, z Fgf4. /. zarodek jest defektywny w proliferacji wewnętrznej masy komórek po wszczepieniu i Fgf8. /. zarodek wykazujący uszkodzenia gastryczne (31, 32), podczas gdy myszy heterozygotyczne z Fgf8 wykazują wadliwe tworzenie tętnicy aorty (33). Efekt tłumienia sygnalizacji FGF jest podobny w tętniczych i żylnych łożyskach naczyniowych, co oznacza, że ciągła sygnalizacja FGF jest wymagana równo w całym układzie naczyniowym dla utrzymania integralności strukturalnej. Ponieważ N-kadheryna jest zaangażowana w pośredniczenie w adhezji komórek muralu do komórek śródbłonka (34) i wiadomo, że wiąże się z FGFR w komórkach nowotworowych, w ten sposób modulując aktywności sygnalizacyjne FGF (35), badaliśmy, czy hamowanie przekazywania sygnałów przez FGF wpływa na ekspresję N-kadheryny i / lub funkcję. Stwierdziliśmy, że ani tłumienie sygnalizacji FGF nie miało wpływu na całkowitą ekspresję N-kadheryny, ani na jej poziom błon plazmatycznych, ani lokalizację okołonaczyniową, ani na przyłączenie komórek śródbłonka do komórek mięśni gładkich. Ponadto, ponieważ całkowita inhibicja FGF nie wpływała na całkowitą komórkową ekspresję VE-kadheryny, jest mało prawdopodobne, aby regulacja w dół N-kadheryny, której skutkiem była utrata ekspresji VE-kadheryny i p120-kateniny (26), jest przyczyną obserwowanej dysfunkcji kadheryny VE w tych ustawieniach. Interakcja VE-kadheryna / p120-katenina / P-katenina jest kluczowym wydarzeniem w tworzeniu połączeń adherenowych, łączących się z cytoszkieletem aktynowym i regulacją przepuszczalności (22)
[patrz też: choroba refluksowa dieta, brzoskwinie wartości odżywcze, brak szczęścia w miłości ]
[więcej w: operacja ścięgna achillesa, piramida żywieniowa dla dzieci, uzależnienie od leków przeciwbólowych ]