System FGF odgrywa kluczową rolę w regulowaniu integralności naczyń czesc 4

Ponadto, kilka obszarów odcinka tętniczego wystawionych na działanie FGFR1DN wykazało całkowitą utratę wyściółki śródbłonkowej, prowadząc do ekspozycji podstawowej błony podstawnej i adhezji płytek krwi. Aby dodatkowo ocenić wygląd połączeń śródbłonkowych, zastosowaliśmy transmisyjną mikroskopię elektronową. Podczas gdy połączenia śródbłonka eksponowane z wirusem kontrolnym były szczelnie zamknięte (Figura 4C), śródbłonek transdukowany przez FGFR1DN wykazał otwarte połączenia i odłączenie komórek śródbłonka (Figura 4, Dł F) Figura 4 Wpływ hamowania FGF w śródbłonku: analizy mikroskopii elektronowej. (A) Analiza SEM tętnic udowych szczurów transdukowanych Ad-Null. Ściana tętnic pokazuje występy powstałe w wyniku skurczów w leżących poniżej komórkach mięśni gładkich (górny panel, podziałka: 50 .m). Wyższy szczegół powiększenia tętnicy zainfekowanej Ad-Null. demonstruje ciągłą pojedynczą warstwę śródbłonka (dolny panel, pasek skali: 10 .m). (B) Analiza SEM stransdukowanej tętnicy udowej Ad-FGFR1DN. Pokazano obszar z pozostałymi komórkami śródbłonka (lewe panele, pręty skali: 50 urn [u góry], 10 urn [u dołu]). Komórki śródbłonka są spuchnięte i utraciły kontakt z sąsiednimi komórkami. Warstwa warstwy bazowej jest częściowo odsłonięta (białe strzałki). Pokazano również obszar wykazujący ciężką utratę śródbłonka z ekspozycją podległej błony podstawnej (prawe panele, słupek skali: 50 .m [u góry]). Większe powiększenie pokazuje kilka komórek, przypuszczalnie płytek według wielkości, przylegających do ściany naczynia (białe groty strzałek) (prawe panele, pasek skali: 10 m [na dole]). (C) Analiza transmisyjnej mikroskopii elektronowej tętnicy udowej szczurowej ad-Null. (Dzień 2). Sąsiednie komórki śródbłonka tworzą ściśle uszczelnione skrzyżowanie oznaczone czarnymi strzałkami. Pasek skali: 500 nm. (D) Transdukowana tętnica Ad-FGFR1DN . (dzień 1). Pasek skali: 2 m. Wypełnienie: pomiędzy komórkami śródbłonka tworzy się szczelina. Strzałka (wstawka) wskazuje na otwarte połączenie komórka-komórka. Pasek skali: 500 nm. (E) Transdukowana tętnica Ad-FGFR1DN. (Dzień 2) pokazuje otwarte połączenie śródbłonkowe (czarne strzałki). Płytka (PLT) przylega do otwartej przestrzeni i rozszerza proces komórkowy (biała strzałka). Pasek skali: 500 nm. (F) Transdukowana tętnica Ad-FGFR1DN . ukazująca szeroką przerwę w śródbłonku (czarna strzałka) i EC odrywające się od błony podstawnej. Pasek skali: 2 m. Aby dodatkowo zbadać wpływ zahamowania sygnalizacji FGF śródbłonka na przepuszczalność, przeprowadziliśmy badania in vitro z użyciem zarówno FGFR1DN, jak i sFGFR. Transdukcja BAEC metodą Ad-FGFR1DN lub ekspozycja tych komórek na pułapkę sFGFR1IIIc lub sFGFR3IIIc spowodowała znaczny spadek impedancji śródbłonkowej w porównaniu z komórkami kontrolnymi 48 godzin później (Figura 5, A i B). Co więcej, monowarstwy transdukowanej Ad-FGFR1DNa były przepuszczalne dla dekstranu o masie cząsteczkowej 70 kDa i 2000 kDa (2 MDa), co sugeruje obecność dużych przerw w monowarstwie (Figura 5C). Ekspozycja dojrzałej monowarstwy BAEC do pułapek sFGFR1IIIc, ale nie FGFR3IIIb również znacznie zwiększyła przepuszczalność do 70 kDa i 2 MDa dekstranu (Figura 5D). Figura 5 Zwiększona przepuszczalność śródbłonka w komórkach bez sygnalizacji FGF. (A) Przenikalność pojedynczej warstwy śródbłonka oceniana za pomocą systemu ECIS. Impedancję mierzono co 5 minut przez 48 godzin po rozpoczęciu transdukcji adenowirusowej. Po ekspozycji adenowirusowej pożywkę do hodowli komórkowej zmieniono na normalną pożywkę wzrostową. n = 3 w każdej grupie, P <0,05, kontrola względem FGFR1DN lub sFGFR1IIIc przy 48 godzinach (B) analiza ESIS przy użyciu różnych adenowirusów sFGFR. Po ekspozycji na adenowirusy pożywkę zastąpiono zwykłym podłożem wzrostowym. n = 3 w każdej grupie, P <0,05, kontrola w porównaniu z sFGFR1IIIc lub sFGFR3IIIc w 48 godzin (C) Doświadczenie transwell z użyciem diastranu o wysokiej masie cząsteczkowej (2 MDa) i małej (70 kDa). Całkowicie zlewające się BAEC na komorach Transwella poddano transdukcji i dodano dekstrany w górnej komorze. Wartości fluorescencji w dolnej komorze mierzono we wskazanych punktach czasowych za pomocą fluorescencyjnego czytnika mikropłytek. Przeprowadzono trzy niezależne eksperymenty. Jeden reprezentatywny eksperyment przedstawiono jako średni. SD dla n = 3 w każdej grupie; * P <0,05 według testu ucznia, kontrola vs. FGFR1DN. AU reprezentuje względną intensywność fluorescencji. (D) Doświadczenie Transwell-tracera z użyciem Ad-sFGFR. Dane są wyświetlane jako średnie. SD dla n = 3 w każdej grupie; * P <0,05 według testu ucznia, kontrola vs. sFGFR1IIIc. Sygnalizacja FGF jest wymagana do utrzymywania skrzyżowań adherens. Dwa rodzaje połączeń znajdujących się w śródbłonku i przyczyniających się do stabilności strukturalnej to adheren i szczelne połączenia (22). Wiele raportów wspiera ideę, że ścisła organizacja węzłów jest w dużej mierze zależna od tworzenia węzłów adherenowych [podobne: piramida żywieniowa dla dzieci, przychodnia władysławowo, coleus forskohlii opinie ] [hasła pokrewne: ciekawe aplikacje na telefon, przychodnia władysławowo, szczepionka na dur brzuszny ]