Białko zapalne makrofagów 1 jako sygnał kostymulacyjny dla reakcji natychmiastowej nadwrażliwości z udziałem komórek tucznych ad 5

Komórki myszy WBB6F1-KitW / KitW-v (W / Wv) lub WT WBB6F1 + / + z niedoborem komórek tucznych immunizowano zgodnie z naszym standardowym protokołem i oceniano pod kątem natychmiastowej reakcji nadwrażliwości na prowokację alergenem według 3 kryteriów: objawy kliniczne, maszt degranulacja komórkowa i wysięk osocza (Figura 5). Myszy W / Wv (pomimo montowania normalnej odpowiedzi IgE) wyraźnie wykazywały znacznie zmniejszoną odpowiedź we wczesnej fazie, niezależnie od monitorowanego kryterium (Figura 5A). Indukcja każdego objawu była podobnie upośledzona u myszy W / Wv, co potwierdza pogląd, że każde z tych kryteriów okulistycznych jest dobrymi wskaźnikami funkcji komórek tucznych (Figura 5B). Analiza histologiczna wyraźnie wykazała, że komórki tuczne ulegają anafilaksji. degranulacja u myszy WBB6F1 + / +, podczas gdy nie wykryto żadnych komórek tucznych w spojówkach myszy W / Wv (dane nie pokazane). Continue reading „Białko zapalne makrofagów 1 jako sygnał kostymulacyjny dla reakcji natychmiastowej nadwrażliwości z udziałem komórek tucznych ad 5”

Przewlekłe limfocyty białaczkowe limfocyty B zawierają anormalną kinazę tyrozynową Lyn, przypuszczalnie przyczyniającą się do wadliwej apoptozy ad 7

To odkrycie jest potwierdzone przez traktowanie komórek BLL CLL Dex, CsA i EGCG, które silnie obniżają podstawową aktywność Lyn i zwiększoną apoptozę komórek białaczkowych, co sugeruje, że apoptotyczny efekt tych leków jest mediowany przez obniżenie poziomu Lyn. Nasza hipoteza jest również zgodna z innymi doniesieniami wykazującymi, że aktywacja Lyn w liniach komórek krwiotwórczych (45. 47) lub aktywna nadmierna ekspresja Lyn w komórkach nabłonkowych odgrywa kluczową rolę w zapobieganiu apoptozie komórek (48). Odpowiednio, 3-krotny wzrost apoptotycznych komórek pre-B obserwowano u myszy z niedoborem ekspresji kinaz Src Lyn, Fyn i Blk w porównaniu z myszami typu dzikiego (49). Dane te mogą mieć znaczenie kliniczne, ponieważ identyfikują kinazę Src Lyn jako potencjalny cel dla leków zdolnych do indukowania apoptozy w komórkach białaczkowych B-CLL. Continue reading „Przewlekłe limfocyty białaczkowe limfocyty B zawierają anormalną kinazę tyrozynową Lyn, przypuszczalnie przyczyniającą się do wadliwej apoptozy ad 7”

Hsp104 antagonizuje agregację a-synukleiny i zmniejsza degenerację dopaminergiczną w szczurzym modelu choroby Parkinsona ad 10

Liczenie prowadzono do momentu zniknięcia pars reticulata, co wykluczało jądro zrogowłosenia. Sekcje użyte do kwantyfikacji obejmowały całą substancję czarną od wierzchołka wierzchołka pars compacta z powrotem do ogonowego końca pars reticulata. Co istotne, nie zaobserwowano znaczącej różnicy w szacowanej objętości istoty czarnej przy użyciu zasady Cavalieri lub wielkości ciałek komórkowych zliczonych neuronów w obrębie grup eksperymentalnych (strona bez iniekcji w porównaniu z wtłaczaną) lub między grupami eksperymentalnymi. Aby określić gęstość terminali TH-IR, włókna prążkowia wybarwiono na TH za pomocą zestawu ABC (Vector Laboratories), a odpowiednie gęstości optyczne oszacowano za pomocą oprogramowania NIH IMAGE 1.4 (http://rsbweb.nih.gov/nih- image /) (18, 42). W przypadku liczby neuronów zawierających fosforylowane inkluzje a -syny, 5 sekcji w istocie czarnej barwiono za pomocą Pser129 Ab metodą kompleksu awidyna-biotyna. Continue reading „Hsp104 antagonizuje agregację a-synukleiny i zmniejsza degenerację dopaminergiczną w szczurzym modelu choroby Parkinsona ad 10”

Hsp104 antagonizuje agregację a-synukleiny i zmniejsza degenerację dopaminergiczną w szczurzym modelu choroby Parkinsona ad

Fosforylowane i nitrowane a -syny selektywnie i obficie kumulują się w zmianach a-synukleinopatii w modelach zwierzęcych i ludziach Wspólnie sugeruje to, że -syn nieprawidłowe fałdowanie przyczynia się do rodzinnej i sporadycznej PD. Tak więc, hamowanie a-synów z nieprawidłowym fałdowaniem i / lub agregacją lub promowanie klirensu agregatów a-synów może stanowić obiecujące strategie terapeutyczne dla PD i innych synukleinopatii. Nieprawidłowe fałdowanie białka jest problemem tak prastarym jak samo życie, podobnie jak rozwiązania, które synergizują, aby je zantagonizować. Tak więc, wyrafinowane chaperony molekularne rozpoznają nieprawidłowo sfałdowane białka i zapobiegają ich agregacji, czynniki remodelujące białko rozwiązują agregaty białek, osmolity działają jako chemiczne chaperony, a systemy degradacji eliminują nieprawidłowo sfałdowane białka. Zwiększenie bezpieczeństwa białek może zapewnić ważne możliwości terapeutyczne (23). Continue reading „Hsp104 antagonizuje agregację a-synukleiny i zmniejsza degenerację dopaminergiczną w szczurzym modelu choroby Parkinsona ad”

Wykorzystanie profilowania transkrypcyjnego do opracowania testu diagnostycznego tolerancji operacyjnej u biorców przeszczepów wątroby ad 5

NK, TCR + i 3TCR + proporcje limfocytów krwi obwodowej korelowały również z ekspresją wielu pojedynczych genów zawartych w zestawie 26-sondy pochodzącym z PAM, chociaż wykazano, że tylko częstotliwość komórek TCR + T była znacząco związane z zestawem 26-sondowym jako całością (P <0,0154). Wyniki tych analiz wskazują, że zarówno komórki T NK, jak i TCR + wpływają na wzorce ekspresji krwi obwodowej związane z tolerancją. Biorąc pod uwagę, że biorcy TOL i nie-TOL różnią się liczbą limfocytów T TCR + krwi obwodowej (11), jasne jest, że zależną od tolerancji ekspresję genów różnicowych można przypisać, przynajmniej w części, zwiększonej liczbie. Komórki TCR + T w biorcach TOL. Jeśli chodzi o komórki NK, które są obecne w podobnej liczbie u biorców TOL i innych niż TOL, postawiliśmy hipotezę, że zaobserwowana istotna korelacja może wynikać ze zmian w ich programie transkrypcji. Continue reading „Wykorzystanie profilowania transkrypcyjnego do opracowania testu diagnostycznego tolerancji operacyjnej u biorców przeszczepów wątroby ad 5”

Hamowanie kalpain poprawia pamięć i transmisję synaptyczną w mysim modelu choroby Alzheimera ad 9

Te 2 inhibitory nie wpłynęły na indukowany glutaminianem wzrost immunoreaktywności w hodowlach WT. Podsumowując, odkrycia te sugerują, że hamowanie przez kalpainę przywraca prawidłową dystrybucję białka synaptycznego zarówno w warunkach podstawowych, jak i plastyczności. Dyskusja W tym badaniu wykazaliśmy, że nieprawidłowa funkcja synaptyczna i pamięć u myszy APP / PS1 są w dużej mierze odwrócone przez jeden z dwóch inhibitorów kalpainy, E64 i BDA-410. Aby wyjaśnić nasze wyniki, zaproponowaliśmy roboczą hipotezę zilustrowaną na rysunku 6. Po związaniu z domniemanym receptorem błonowym, A. Continue reading „Hamowanie kalpain poprawia pamięć i transmisję synaptyczną w mysim modelu choroby Alzheimera ad 9”

ABCG1 i HDL chronią przed dysfunkcją śródbłonka u myszy karmionych dietą bogatą w cholesterol ad 10

Czterdzieści osiem godzin po transfekcji, HAEC traktowano 7-KC w obecności lub nieobecności HDL. Analiza masy steroli. Frakcje lipidowe aorty brzusznej, izolowane EC lub nie-EC z aorty i HAEC ekstrahowano przy użyciu heksanu / izopropanolu (3: 2 obj./obj.) W obecności stigmasterolu dodanego jako wzorzec wewnętrzny. Całkowity cholesterol i 7-KC oznaczono po zmydleniu za pomocą chromatografii gazowo-cieczowej (26,35). Oznaczenie wypływu mas sterolowych. Continue reading „ABCG1 i HDL chronią przed dysfunkcją śródbłonka u myszy karmionych dietą bogatą w cholesterol ad 10”

Przeszczepienie komórek macierzystych nerki może poprawić fenotyp mysiego modelu rdzeniowego zaniku mięśni ad 11

G-CSF jest niezbędnym czynnikiem wzrostu w hematopoezie i może odgrywać rolę w naprawie mózgu. Działa neuroprotekcyjnie i korzystnie przywraca funkcjonalne po niedokrwieniu mózgu (45), a także może mieć znaczący wpływ neuroprotekcyjny na linie komórkowe neuronów ruchowych w modelach ALS (46). Przeprowadzono pilotażowe badanie mobilizacji G-CSF komórek macierzystych krwi obwodowej w ALS, pod hipotezą, że przejściowe zwiększenie liczby krążących hematopoetycznych komórek macierzystych może być korzystne w leczeniu tej choroby (47). Zagruntowane NSC typu ALDHhiSSClo mogą również współdziałać z mechanizmem działania z komórkami inżynierii genetycznej w celu ekspresji czynników neurotroficznych (31, 48, 49). Ogólnie, zdolność komórek NSC z ALDHhiSSClo do migracji z CSF, wydzielania czynników troficznych i generowania neuronów ruchowych sprawia, że komórki te są szczególnie obiecujące w podejściach terapeutycznych dla komórek. Continue reading „Przeszczepienie komórek macierzystych nerki może poprawić fenotyp mysiego modelu rdzeniowego zaniku mięśni ad 11”

Przeszczepienie komórek macierzystych nerki może poprawić fenotyp mysiego modelu rdzeniowego zaniku mięśni cd

Myszy SMA z przeszczepionymi NSD ALDHhiSSClo przeżyły dłużej niż myszy szczepione niezróżnicowanymi komórkami ALDHhiSSClo, z astrocytami ALDHhiSSClo lub z pierwotnymi fibroblastami. Żywotność myszy SMA z przeszczepionymi niezróżnicowanymi NSC ALDHhiSSClo, chociaż krótsza niż obserwowana u myszy otrzymujących komórki z primerem, była dłuższa niż myszy otrzymujących astrocyty i fibroblasty (16,92. 1,89 dni, n = 24, zagnieżdżone w porównaniu do niezróżnicowanych, log-rank test, P 2 = 5,39, P = 0,002, niezróżnicowany w porównaniu do astrocytów, test logarytmiczny, P 2 = 13,6, P = 0,00023, niezróżnicowany w porównaniu do fibroblastów, <2 = 28,01, P <0,00001). Zwierzęta szczepione astrocytami pochodzącymi z NSD ALDHhiSSClo przeżyły dłużej niż te otrzymujące pierwotne fibroblasty; krzywa przeżycia dla tej ostatniej grupy kontrolnej nie różniła się od tej dla nieleczonych myszy (astrocyty: 14,67. 1,88, n = 24, primed versus astrocytes, test log-rank, P2 = 26,04, P <0,00001, astrocyty względem fibroblastów, log test porównawczy,> 2 = 4,72, P = 0,003, fibroblasty: 13,33 . Continue reading „Przeszczepienie komórek macierzystych nerki może poprawić fenotyp mysiego modelu rdzeniowego zaniku mięśni cd”

System FGF odgrywa kluczową rolę w regulowaniu integralności naczyń ad 6

Ponieważ dane przedstawione powyżej sugerują, że FGF służą do ochrony integralności naczyń, mierzono przepuszczalność pojedynczej warstwy komórek śródbłonka in vitro po ekspozycji na FGF i VEGF. Zgodnie z wcześniejszymi wynikami (25) ekspozycja na VEGF-A znacznie zmniejszyła impedancję monowarstwy. Przeciwnie, ekspozycja na FGF1 nieznacznie, ale znacznie zwiększoną impedancję (a zatem zmniejszoną przepuszczalność) (kontrola, 1652.68. 58.3 omów, FGF1: 1776.08. 48.62 omów przy 8 godzinach, P <0,05). Continue reading „System FGF odgrywa kluczową rolę w regulowaniu integralności naczyń ad 6”